بیش‌فعالی بزرگسالی خطر ابتلا به بیماری‌ها را افزایش می‌دهد

بیش‌فعالی بزرگسالی خطر ابتلا به بیماری‌ها را افزایش می‌دهد

نتایج تحقیق جدید انستیتوی کارولینسکا سوئد نشان می‌دهد، در بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه، خطر ابتلا به بیماری‌های سیستم عصبی، تنفسی، اسکلتی عضلانی و متابولیکی افزایش می‌یابد همچنین با کمی افزایش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون، زوال عقل و بیماری‌های قلبی عروقی همراه است.

 ابا دو ریتز، محقق ارشد این تحقیق و فوق دکترا در گروه همه‌گیرشناسی پزشکی و آمارهای زیستی می‌گوید: «شناسایی بیماری‌های جسمانی همزمان ممکن است پیامدهای مهمی در درمان بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه و بهره‌مندی از سلامتی و کیفیت زندگی طولانی‌مدت داشته باشد.»

اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه نوعی اختلال عصبی روان‌پزشکی رایج است که با بی‌توجهی، تکانشگری و بیش‌فعالی مشخص می‌شود و به‌طور معمول با محرک درمانی (متیل فنیدیت‌ها یا آمفتامین‌ها) درمان می‌شود.

نتایج مطالعات قبلی افزایش خطر ابتلا به برخی شرایط سلامت جسمانی در بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه را نشان می‌دهند، اما فقط درباره تعداد محدودی از این ارتباطات تحقیق کاملی ارائه شده است. علاوه بر این، دستورالعمل‌های دقیق درمانی برای بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه و بیماری جسمانی همزمان، تا حد زیادی وجود ندارد.

اکنون، محققان در انستیتوی کارولینسکا ارتباط احتمالی بین اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه و طیف وسیعی از بیماری‌های جسمانی در بزرگسالی و اینکه آیا عوامل ژنتیکی یا محیطی در آن دخیل هستند را بررسی کرده‌اند.

بیش از ۴ میلیون نفر (جفت خواهر و برادر ناتنی مادری و خواهر و برادر اصلی) که بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۹۵ متولد شده‌اند، از طریق مرکز ثبت آمار سوئد شناسایی و بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۳ پیگیری شدند و تشخیص‌های بالینی نیز از ثبت ملی بیمار سوئد به‌دست آمد.

محققان خطر ۳۵ بیماری مختلف جسمانی را در افراد مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه در مقایسه با افراد بدون این نقص و در خواهر و برادر مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه در مقایسه با خواهران و برادران بدون این نقص را مورد بررسی قرار دادند.

در افراد مبتلا به بیش‌فعالی از نظر آماری، خطر ابتلا به تمام بیماری‌های جسمانی مورد مطالعه به جز آرتروز افزایش یافت و قوی‌ترین ارتباط برای بیماری‌های سیستم عصبی، تنفسی، اسکلتی عضلانی و متابولیکی یافت شد. بیشترین ارتباط اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه با بیماری کبدی مرتبط با الکل، اختلالات خواب، بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD)، صرع، بیماری کبد چرب و چاقی تشخیص داده شد. اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه همچنین با کمی افزایش خطر بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری پارکینسون و زوال عقل مرتبط بود.

هنریک لارسون، محقق ارشد، استاد دانشگاه اربرو سوئد و محقق وابسته در انستیتوی کارولینسکا می‌گوید: این نتایج مهم است، زیرا محرک درمانی نیاز به نظارت دقیق بر بیماران اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه مبتلا به بیماری قلبی، فشار خون بالا و نارسایی کبدی همزمان دارد.

افزایش خطر تا حد زیادی توسط عوامل ژنتیکی زمینه‌ای توضیح داده شد که هم به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه و هم به بیماری‌های جسمانی به استثنای اختلالات سیستم عصبی و بیماری‌های مرتبط با سن کمک می‌کند. خواهران و برادران اصلی مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه به‌طور قابل‌توجهی افزایش خطر ابتلا به بیشتر بیماری‌های جسمانی را نشان دادند.

اکنون هدف محققان مطالعه مکانیسم‌های اساسی و عوامل خطرزا همچنین تاثیر اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه بر مدیریت و پیش آگهی بیماری‌های جسمانی در بزرگسالان است.

نتایج این تحقیق در مجله The Lancet Psychiatry منتشر شده است.

 

منبع: ایسنا

بیشتر بخوانید:

شناخت بیش‌فعالی نوع بی‌توجه در کودکان و بزرگسالان

افزایش احتمال بیش‌فعالی کودکان با مصرف استامینوفن در بارداری

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *