آیا حرف زدن با خود یک اختلال روانی است؟

آیا حرف زدن با خود یک اختلال روانی است؟

به گزارش سایک نیوز به نقل از سلامت نیوز، آیا تا به حال با خودتان صحبت کرده اید؟ آیا تا کنون خودتان را خطاب قرار داده اید؟ واکنش دیگران برابر چنین رفتاری چیست؟ اصلاً خودتان نسبت به عادت با خود حرف زدن چه احساسی دارید؟

دیلی میل در این خصوص می نویسد: بدون شک یکی از تعجب برانگیزترین صحنه هایی که هر انسانی ممکن است با آن مواجه شود؛ مشاهده فردی است که بلند بلند با خود حرف می زند. این غیرمعمول به حدی است که اغلب افراد گمان می کنند آن شخص دچار توهم شده است. تصوری که حالا یافته روان پزشکی آن را نقد می کنند و نادرست می دانند.

چنین تصوری بیش از هر چیز در تلقی ما نسبت به ارتباطات ریشه دارد. برای بیشتر افراد ارتباطات حاصل تعامل و گفت و گوی افراد با یکدیگر است. این در حالی است که صحبت کردن با خود؛ چه به شکل درونی باشد و چه بیرونی یکی از اشکال مهم ارتباطات است. بر اساس یافته های به دست آمده از آخرین پژوهش های انجام شده، صحبت درونی با خود یعنی سوال پرسیدن بدون صوت بیرونی، کمک بسیاری به سلامت روان می کند.

این امر بدین خاطر است که صحبت درونی کمک بسیاری به کنترل خود می کند. نکته جالب توجه این است که بلند بلند صحبت کردن و حتی صدا زدن نام خود نشان از توان بالای قوای شناختی مغز دارد نه بیماری روانی. توجه به این مطلب ضروری است که منظور صحبت با خود تکرار جملات عادی و روزمره مانند: کلیدم کجاست؟ نیست؛ بلکه مقصود صحبتی که بدل به مکالمه با خود شود.

نمونه بارز چنین امری را می توان در نوزادان مشاهده کرد. آنها در ابتدا هر چیزی دانسته های خود را چه آوا باشد چه کلمه لاند بلند می گویند و این مسئله باعث رشد قوع شناختی مغز آنها و گسترش بیانی آنها می شود. این در حالی است که روش هایی مانند نوشتن دارای چنین کارکردی نیستند و توان کنترل خود را افزایش نمی دهند.

بنابراین، اگر عادت دارید با خودتان بلند بلند صحبت کنید یا دائم درون مغزتان گفت و شنودی بر پاست نگران نشوید. شما جز سالم ترین افراد دسته بندی می شوید؛ چراکه خود کنترلی بیشتری و مغزی فعال تر دارید.

بیشتر بخوانید:

5 دیدگاه

  1. سلام منم از ته دل زیاد حرف میزم بدونه اینکه کسی بفهمه از خیلی چیز های زندگی چه اتفاق افتاه باشه چه نه حرف میزنم حتی بعضی مواقع خواب هم باشم تو بیداری یادم می افته و می دونم که حرف زدم وقیره حرف زیاده گاهی به خودم میگم من اینجوری حرف میزنم بزار جدول ضرب و بگم و یاد بگیرم والی این یکی نمیشه

  2. سلام من با خودم زیاد حرف میزنم هر اتفاقی ک افتاده اون ندای داخلی ذهنم تجزیه تحلیل میکنه و نظر میده انگار کمکم میکنه ک چیکار کنم و چیکار نکنم بیشتر مواقع ارومم میکنه حتی وقتی ازش کمک میخوام انگار کمکم میکنه و کارمو راه میندازه…مثلا وقتی بهش میگم ب فلان کس بگو فردا بهم زنگ بزنه واقعا اتفاق میرفته… نمیدونم این حس تلقینی هست یا همزادو این چیزاست؟ ممنون میشم راهنمایی کنید

  3. جوابمو نگرفتم
    من تو خیالاتم حرف میزنم ولی نه با خودم
    یکی دیگه رو فرض میکنمو باهاش حرف میزنم

  4. من طوری هستم که اتفاقی که قبلا افتاده و یا برای دیگران بوده رو تصور میکنم و انگار خودم دوباره تو اون مکان و زمان قرار گرفتم و با اون افراد صحبت میکنم میشه راهنمایی کنید؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *