وسواسی‌ها را نصحیت نکنید

وسواسی‌ها را نصحیت نکنید

 بسیاری از افراد راه‌های ارتباط با مبتلایان به اختلالات روحی و روانی را نمی‌دانند و با مشاهده یک رفتار، دست به نصحیت و سرزنش می‌زنند این درحالیست که چنین واکنشی نتیجه عکس در بیمار دارد.

 یک ر‍وانپزشک و رواندرمانگر افزود:‌ در علم روانپزشکی از بیماری وسواس با عنوان اختلال وسواس جبری نام برده می شود. فرد مبتلا به این بیماری، دچار وسواس های فکری و عملی شدید به شکل کلیشه ای، تکراری و تا حدی خارج از کنترل می شود تا مقداری که معمولا ناراحتی و اضطراب در این دسته افراد را به دنبال دارد.

بهاره ابریشمی تصریح کرد: این افراد حداقل یک ساعت از وقت خود را در شبانه روز، صرف وسواس های فکری و عملی می کنند. بیماری در تمامی زمینه ها بر زندگی فرد و حتی خانواده و اطرافیان آن اثر منفی می گذارد که شامل روابط اجتماعی، رابطه زناشویی، تحصیل و شغل است.

وی گفت: خانواده افراد مبتلا به وسواس گرچه نگران بیمار خود هستند و به هر نحو برای بهبودی وضعیت آن تلاش می کنند، اما گاهی اوقات ناآگاهانه دست به رفتارهایی می زنند، که نه تنها کمکی به بیمار نمی کند، بلکه باعث دامن زدن به اختلال در فرد وسواسی می شود.

این رواندرمانگر افزود: بعضی از این موارد مثل وسواس در شستن دست یا بستن شیر آب، بیشتر خود فرد را آزار می دهد، اما برخی دیگر مانند وسواس در چیدن منظم اشیاء، معمولا باعث رنجش همسر و فرزندان و سایر اطرافیان می شود، چون در صورت به هم خوردن این نظم توسط دیگران، فرد دچار وسواس، عصبانی شده و ممکن است رفتارهای پرخاشگرانه نشان دهد.

ابریشمی دمورد راهکار جلوگیری از افزایش وخامت وضعیت فرد وسواسی گفت: نیاز است که حال بیمار مراعات و از سرزنش، نصیحت و توصیه مداوم آن جلوگیری شود، و نیز با توجه به نقش مهم خانواده در درمان این دسته افراد، درمانگران معمولا یک جلسه را به آموزش خانواده و جلب مشارکت آنها به عنوان یک کمک درمانگر اختصاص می دهند.

این متخصص روانپزشک اظهار داشت: معمولا اکثر افراد بالغ از داشتن وسواس آگاهی دارند اما آن را به عنوان یک بیماری تلقی نمی کنند. از آنجا که این نوع بیماری در صورت عدم درمان تشدید خواهد شد و تمامی شئونات زندگی فرد را تحت الشعاع قرار می دهد، نیاز است که در صورت تشخیص، هر چه زودتر مورد درمان قرار گیرد.

وی افزود: از آنجا که افراد مبتلا به این بیماری معمولا دچار کمبود ماده ای به نام سروتونین در مغز هستند، درمان دارویی معمولا تجویز دارو موسوم به «مهارکننده های انتخابی باز جذب سروتونین» است.

ابریشمی گفت: درمان روانپزشکی معمولا به شکل رفتار درمانی است و به کمک روان درمانگر صورت می پذیرد. در این روش فرد برای مدت کوتاهی و با درخواست درمانگر در مواجهه با عاملی که از آن پرهیز می کند قرار می گیرد اما درمانگر بیمار را از دادن پاسخ نهی می کند.

این رواندرمانگر تصریح کرد: در واقع به فرد آموزش داده می شود که چگونه در مقابل عادات تکراری وسواس گونه خود مقاومت کند و واکنشی نشان ندهد. این روش درمانی طی جلسات متعدد و با افزایش زمان رویارویی ادامه می یابد. زمانی که درمان دارویی و روانپزشکی به همراه هم به کار برده شود، نتایج درمانی بهتری نشان می دهد.

وی افزود: با توجه به اینکه حدود یک تا سه درصد افراد در جوامع مختلف دچار وسواس هستند، شناخت علائم و درمان آن می تواند کمکی بزرگ در راهنمایی مبتلایان به این اختلال جهت رفع بیماری باشد.

 

منبع: ایرنا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *