هورمونی که حافظه‌ی شما را ارتقا می‌دهد!

هورمونی که حافظه‌ی شما را ارتقا می‌دهد!

 «گرلین» هورمونی است که توسط سلول‌های اندوسرین ساخته می‌شود و به‌عنوان هورمون گرسنگی شناخته می‌شود و نقش آن افزایش اشتها و اشتیاق به غذا خوردن است. تحقیقات جدیدی که توسط محققین دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و فلوریدا انجام شده است، نشان می‌دهد که این هورمون برای کنترل حافظه نیز اهمیت بالایی دارد.
دکتر «الیزابت دیویس» از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، می‌گوید: «اگر در رستوران باشید و منتظر یک ناهار خوشمزه نشسته باشید که تا لحظاتی دیگر برای شما سرو می‌شود، سطح هورمون گرلین در بدن شما بالا می‌رود. هر چند روند آن هنوز به‌صورت راز است، ولی گرلین با گیرنده‌های خاصی در عصب واگوس ارتباط برقرار می‌کند. این عصب سیگنال‌های متعددی را بین روده و مغز منتقل می‌کند.» نویسنده‌ی اصلی مقاله دکتر «اسکات کانوسکی» از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، می‌گوید: « ما اخیراً دریافته‌ایم که این عصب علاوه بر تاثیرگذاری بر روی مقدار غذای مصرف شده در یک وعده، بر روی عملکردهای حافظه نیز اثرگذار است.»
دانشمندان این نظریه را مطرح کرده‌اند که هورمون گرلین در واقع کلیدی‌ترین مولکولی است که به عصب واگوس کمک می‌کند تا حافظه را ارتقا بخشد. با استفاده از رویکردی به‌نام «تداخل آر‌اِن‌ای» برای کاهش گیرنده‌های گرلین، دانشمندان سیگنال‌دهی گرلین را در عصب واگوس موش‌های آزمایشگاهی متوقف کردند. وقتی که کارهای مرتبط با حافظه به این موش‌ها سپرده شد، مشاهده شد که حافظه‌ی اپیزودیک آن‌ها مختل شده است. حافظه‌ی اپیزودیک نوعی از حافظه است که به یاد می‌آورد چه اتفاقی، چه زمانی و کجا رخ داده است. برای موش‌ها اینگونه بود که باید به یاد می‌آوردند یک جسم خاص در کجا قرار داده شده است.
دانشمندان همچنین بررسی کردند که ببینند آیا سیگنال‌دهی گرلین بر روی رفتارهای تغذیه‌ای نیز اثرگذار است یا خیر؟ آن‌ها دریافتند که وقتی عصب واگوس نتواند سیگنال گرلین را دریافت کند، موش‌ها با تناوب بیشتری غذا می‌خورند، ولی باز هم در نهایت غذای کمتری مصرف می‌کنند. دکتر دیویس می‌گوید: «مطالعه‌ی ما می‌تواند با مشکلات حافظه‌ی اپیزودیک ارتباط داشته باشد. تصمیم اینکه حیوان چیزی را بخورد یا نخورد، با خاطره‌ای که از غذاهای قبلی دارد ارتباط دارد. سیگنال‌دهی گرلین به عصب واگوس می‌تواند ارتباط مولکولی بین به یاد آوردن غذای گذشته و سیگنال‌های گرسنگی باشد که در انتظار غذای بعدی تولید می‌شوند.»
گروه تحقیقاتی نتایج مطالعات خود را در نشست سالانه‌ی انجمن مطالعات رفتاری در هلند ارائه کرده‌اند.
منبع: مجله علمی ایلیاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *