کمبود روی و خطر تولد کودک مبتلا به اوتیسم

کمبود روی و خطر تولد کودک مبتلا به اوتیسم

 

عوامل محیطی و ژنتیکی روی ابتلای کودکان به بیماری اوتیسم اثرگذار هستند اما اخیرا بررسی‌های دانشمندان آمریکا و آلمان نشان داده است که کمبود روی در زنان باردار، می‌تواند خطر ابتلا به اوتیسم را در نوزادان افزایش دهد.

دانشمندان هنوز جواب قطعی برای دلیل ابتلا به اوتیسم را نمی‌دانند و بیشتر بررسی‌ها نشان داده است که عوامل محیطی و نقص ژنتیکی در ایجاد این بیماری نقش عمده‌ای دارند. اما اخیرا دانشمندان آمریکایی و آلمانی می‌گویند شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد کمبود روی در زنان باردار، جنین آنها را در خطر ابتلا به بیماری اوتیسم قرار می‌دهد. آنها در بررسی‌های خود متوجه شدند که کمبود روی در بدن کودکان، آنها را به اختلالات رفتاری مبتلا می‌کند.

این محققان می‌گویند: ماده معدنی روی، باعث برقراری ارتباط (یا تولید سیناپس‌های) بین سلول‌های مغزی که در مراحل اولیه رشد جنین شکل می‌گیرند، می‌شود. سیناپس‌ها به وسیله یک دستگاه مولکولی پیچیده که از طریق ژن‌های خطرناک اوتیسم رمزگذاری می‌شوند، به وجود می‌آیند. پیام‌های سلول‌های عصبی از طریق سیناپس‌ها، از سلولی به سلول دیگر منتقل می‌شود.

بیماری اوتیسم به وسیله گونه‌هایی خاص از ژن‌ها که در تشکیل سیناپس‌ها و به ثبات رساندن تعداد آنها موثر هستند، در مراحل اولیه رشد جنین به وجود می‌آید.

این محققان در بررسی‌های خود متوجه شدند که مقدار ماده معدنی روی در عصب‌ها، که با پروتئین‌های رمزگذاری شده به وسیله ژن‌ها در ارتباط هستند، در ایجاد بیماری اوتیسم دخالت دارند. در واقع کمبود این ماده معدنی می‌تواند موجب اوتیسم در کودک شود. با این حال محققان هنوز نمی‌دانند مصرف چه مقدار ماده معدنی روی برای زنان باردار ضروری است.

ماده معدنی روی در تولید سلول‌‌ها و آنزیم‌های جدید، پردازش کربوهیدرات‌ها، چربی و پروتئین در غذاها موثر است و به روند درمان جراحت کمک می‌کند. از خوراکی‌هایی که سرشار از روی هستند، می‌توان به گوشت قرمز، صدف، لبنیاتی چون پنیر، نان و غلات کامل اشاره کرد. البته مصرف روزانه بیش از ۲۵ میلی‌گرم روی، برای بدن مضر است زیرا آن با جذب مس، بدن را با کمبود مس مواجه کرده و فرد به کم‌خونی و ضعف استخوانی مبتلا می‌شود.

به گزارش سایک نیوز و به نقل از طبنا، محققان می‌گویند کمبود روی در اوائل رشد جنین باعث می‌شود که سیناپس‌های ارتباط‌دهنده سلول‌ها به یکدیگر، به‌درستی شکل نگیرند و مدار عصبی کاملی تشکیل نشود و کودک به بیماری اوتیسم، مبتلا شود.

1 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *