خطر مصرف ماجراجویانه “مواد” در نوجوانی

خطر مصرف ماجراجویانه “مواد” در نوجوانی

اعتیاد به مواد مخدر، الکل و مصرف مواد محرک، موجب اختلالات روانی و آسیب‌های اجتماعی در مصرف کنندگان آن‌ می‌شود؛ حتی گاهی اعتیاد موجب بروز آسیب‌هایی نظیر خودکشی، تصادفات رانندگی، نزاع و … می‌شود.

جوانی و نوجوانی دوران روبرو شدن با جهان تازه و تجربه‌های متفاوت است. یکی از این تجربیاتی که البته پرخطر است، استعمال دخانیات و مصرف مواد مخدر در این سنین است. جوان و نوجوان در معرض خطر مصرف مواد مخدر، نیازمند ایجاد تغییراتی در رفتار و نگرش خود نسبت به مواد مخدر و سبک زندگی است تا در مسیر مصرف و وابستگی و تبعات آن قرار نگیرند. در نوجوانی ممکن است احساس شکست، ناامیدی و ناکامی به سراغ فرد آید، رمز موفقیت برای یک نوجوان این است که اجازه ندهد این شکست‌ها اعتماد به نفس اورا از بین ببرند.

در همین راستا دکتر محمد باقر صابری ظفرقندی _ مدیر گروه مطالعات اعتیاد دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی ایران، گفت: اعتیاد بین جوانان مشکل و دغدغه تمامی کشورهای دنیاست، ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. گاهی ادعا می شود سونامی اعتیاد در ایران وجود دارد و میزان مصرف مواد مخدر در ایران بالاتر از سطح میانگین مصرف در جهان است؛ در حالیکه این ادعاها و اخبار نادرست است.

وی ادامه داد: البته باید گفت که جمعیت ایران جوان است، بنابراین اعتیاد میان جوانان عوارض جبران ناپذیری را روی جامعه دارد. وابستگی به مواد مخدر در نوجوانی و جوانی بیشتر از بزرگسالی است. در نوجوانی به دلیل ماهیتی که دارد، مصرف تفننی و ماجراجویانه مواد شایع‌تر است. نوجوانان تحت تاثیر گروه‌های سنی و همتا میل به مصرف مواد مخدر دارند. خطر ابتلا به بیماری­‌های خطرناک مانند ایدز و هپاتیت ناشی از اعتیاد در سنین نوجوانی و جوانی بسیار بیشتر است. بر همین اساس توصیه می شود تمرکز برنامه‌­های حمایتی و پیشگیرانه در دوران نوجوانی و جوانی باشد و به این گروه‌­های سنی توجه بیشتری شود.

صابری ظفرقندی درباره ساختارهای مبارزه با مواد مخدر در کشور گفت: این ساختارها در ابتدا و بدو تشکیل توانسته‌­اند کارکرد خوبی داشته باشند، اما در حال حاضر به دلیل تنوع و گسترش اعتیاد، شیوع مصرف مواد جدید، فرسودگی اداری و تخصصی ادارات مربوطه، این ساختارها کارکرد خود را از دست داده­‌اند. باید در وظایف و کارکرد این ساختارها تجدید نظر جدی صورت گیرد. به عبارتی حضور فعال‌تر و علمی‌تر نظام سلامت در حوزه درمان، پیشگیری اولیه و کاهش آسیب ضروری است. حضور سازمان‌­های حمایتی مانند بهزیستی و وزارت رفاه برای حمایت و توانبخشی از معتادان امری اجتناب­‌پذیر است.

وی افزود: باید بپذیریم که اعتیاد، مادر آسیب‌­های اجتماعی است و ریشه آسیب‌های اجتماعی را می‌توان در اعتیاد جستجو کرد. اعتیاد عامل توسعه بیکاری و فقر و بی‌­خانمی و حاشیه‌نشینی است. برای مدیریت و اصلاح این آسیب­‌ها ایجاد ساختار­های جدید کار­آمد نیست بلکه دستگا­های ذیربط باید پاسخگو باشند.

صابری ظفرقندی در پایان در پاسخ به سوالی درباره آمار اعتیاد در بین جوانان گفت: از ابتدا تا کنون مرکز واحدی برای اندازه­‌گیری میزان شیوع اعتیاد در کشور وجود نداشته است. دستگاه­‌های مختلف و گاهی غیرتخصصی مطالعاتی درباره شیوع اعتیاد انجام دادند که نتایج این بررسی­‌ها کاملا باهم متفاوت است. شیوع اعتیاد از یک میلیون و ۲۰۰هزار نفر تا شش میلیون نفر متفاوت گزارش شده است. در این بین آنچه که اهمیت دارد این است که شیوع اعتیاد در ایران معادل متوسط جهانی است، اما این در حالی است که روند مصرف در ایران نسبت به کشورهای دیگر خطرناک­‌تر است.

 

منبع: ایسنا

1 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *