خطرات «تنهایی»را بشناسید

خطرات «تنهایی»را بشناسید

بیش از نیمی از آمریکایی‌ها تنها هستند یا زمانی را به تنهایی گذرانده‌اند. بنابه گفته محققان، این روزها تنهایی شکل اپیدمی به خود گرفته و سراسر دنیا افراد بسیاری هستند که روزگارشان به تنهایی می‌گذارد. شواهد نشان داده است که تنهایی اجتماعی، افراد را در خطر بیشتر مرگ زودرس و بیماری‌هایی چون ناراحتی‌های قلبی و سکته‌های مغزی قرار می‌دهد. اخیرا یکی از روانشناسان دانشگاه هاروارد اثر منفی تنهایی روی مغز و سیستم هورمونی را شرح داده است.

 

به گزارش سایک نیوز و به نقل از طبنا (خبرگزاری سلامت)، تحقیقات بسیاری انجام شده که نشان می‌دهد بین تنهایی و خطر ابتلا به بیماری‌های گوناگون مانند حملات قلبی و مغزی و حتی مرگ زودهنگام، ارتباطی قوی وجود دارد. اما با وجود این بررسی‌ها، محققان تازه متوجه شده‌اند که تنهایی واقعا چه بر سر انسان و بدن او می‌آورد. در مطالعات گذشته از سال ۱۹۸۸ تاکنون، محققان متوجه شده بودند که نرخ بالای مرگ‌ومیر، بیماری، تمایل به سیگار کشیدن، فشار خون بالا و چاقی از مشکلاتی است که معمولا افراد تنها به آن گرفتار می‌شوند. اما اکنون با مشاهده پدیده جدایی اجتماعی که روز به روز هم به تعداد افراد تنها در جامعه اضافه می‌کند،محققان متوجه تغییرات مخرب بیشتری در مغز و بدن این افراد شده‌اند.

بنابه گفته دانشمندان، فعالیت اجتماعی، بخش‌هایی از مغز را فعال نگه می‌دارد. مغز درست مانند ماهیچه‌ها برای سالم ماندن باید فعالیت داشته باشد. چنانچه زندگی منزوی و تنهایی داشته باشیم، ماده خاکستری مغز که به ما کمک می‌کند، حالات چهره افراد، لحن کلام و حرکات آنها را درک کنیم، دچار تحلیل می‌شود و فرد کمتر می‌تواند فکر دیگران را بخواند و نمی‌تواند ارتباط موثری با دیگر افراد جامعه داشته باشد. البته این بخش از مغز صرفا برای دوست‌یابی و زندگی اجتماعی نیست، بلکه همچون مکانیسم بقای ما عمل می‌کند. درضمن تنهایی می‌تواند نواحی احساس درد در مغز را تغییر دهد و کوچکترین مساله ناراحت‌کننده، ما را به شدت گرفتار افسردگی و احساسات دردناک کند، به طوری که بهبود حال روحی بیش از حد طولانی شود.

مشکل دیگری که تنهایی به وجود می‌آورد، به هم ریختن سطح هورمون‌های بدن است. کورتیزول، هورمون استرس، به شدت افزایش می‌یابد و هورمون اکسی‌توسین که هورمون عشق هم نامیده می‌شود، دستخوش تغییر شده و از ترشح آن به شدت کاسته می شود و احساس درد عاطفی بیشتری به فرد تحمیل می‌کند.

تمام مشکلات فیزیکی فوق ناشی از تنهایی، با دوست‌یابی و گسترش فعالیت اجتماعی معکوس می‌شود و حال عمومی فرد در مسیر بهبودی قرار می‌گیرد.

1 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *